style="TEXT-ALIGN: justify; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl" dir=rtl class=" ">
انسان طبعاً به کمال و در طلب آن است از این رو می خواهد از بخشهای حیات هر چه بیشتر استفاده کند و از نیروهایی که در جهان طبیعت ذخیره شده است حداکثر بهره برداری را بسود خود بکند و از طرفی می بیند که اگر بخواهد تنها زندگی کند و تنها به جنگ مشکلات زندگی برود احتمال موفقیت او بسیار کم است بلکه بصورت دسته جمعی بهتر می تواند نیروهای سرکش طبیعت را مهارکرد و بیشتر میتواند بر مشکلات پیروز شود و با موانع جنگید . از این گذشته قوای فکری و جسمی یک فرد آماده هر کاری نیست و هرکس به تنهایی استعداد و توانایی کار محدودی را دارد در صورتی که در اجتماع همه نوع آمادگی برای همه نوع کار است به تنها در زندگی مادی چنین است که در قسمت سرمایه معنوی انسانی نیز عین حساب وجود دارد در نتیجه اینکه از ضمیمه کردن این دو مقدمه به یکدیگر علت تمایل انسان به زندگی اجتماعی معلوم و روشن می شود پس :- هر انسانی طبعاً مایل به تکامل است .
تکامل و ترقی او با زندگی دسته جمعی بهتر انجام می گیرد.
"برگرفته شده از مضمون ثقافت اسلام دانشگاه ناصر حسرو"
علم به روز...
ما را در سایت علم به روز دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: شریعت زاده
بازدید: 189
تاريخ: پنجشنبه
9 خرداد
1392 ساعت: 0:54